Podczas Dorocznej Konferencji Audytingu organizowanej przez PIBR dyskutowano m.in. nad wnioskami z pierwszego cyklu atestacji sprawozdawczości ESG sporządzonej pod ESRS za rok 2024 i tym, co w najbliższym czasie może wpłynąć na jakość i zakres sprawozdawczości ESG, a tym samym na zakres pracy biegłego rewidenta (negocjowana dyrektywa Omnibus I, rewizja i radykalne uproszczenie standardów ESRS oraz bardzo prawdopodobne zmniejszenie zakresu jednostek objętych obowiązkiem sprawozdawczości ESG). 

W związku z tym, że jednym z najważniejszych czynników wpływających na zakres danych ESG ujawnianych przez emitentów jest ocena podwójnej istotności, wydaje się, iż w świetle przedstawionych przez EFRAG projektów uproszczonych ESRS i wyraźnych wskazówek dotyczących przeprowadzenia tej oceny (wskazówki w projekcie uproszczonego ESRS 1 dotyczące racjonalnego podejścia do tego procesu oraz fakt, że lista prawie 100 tematów i podtematów ESG zawarta w AR16 w ESRS 1 nie była i nie będzie listą do obowiązkowej analizy i uzasadniania, że aspekty ewidentnie nieistotne przy modelu biznesowym danej spółki są faktycznie nieistotne) warto, aby emitenci dokonując aktualizacji oceny podwójnej istotności uwzględnili dotychczasowe doświadczenia w raportowaniu, a także kierunek zmian regulacyjnych i wyjaśnienia EFRAG w tym zakresie.

Zatem jednym z istotnych wniosków dla emitentów jakie się nasuwają po tej konferencji, jest potrzeba aktualizacji oceny podwójnej istotności, przy której można uwzględnić zmieniające się ramy prawne dotyczące sprawozdawczości ESG pod ESRS. Warto zatem podjąć próbę ograniczenia zakresu danych raportowanych za rok 2025 szczególnie tych, które nie będą mieć kontynuacji po 1 stycznia 2027. Taka antycypacja uproszczonych ESRS pozwoli także na uniknięcie ewentualnych dyskusji z audytorami nad interpretacją niektórych wymogów ujawnieniowych, uznanych obecnie przez EFRAG za nieistotne/nieprzydatne w procesie decyzyjnym użytkowników danych ESG. Zaktualizowane wyniki oceny podwójnej istotności pozwolą na koncentrację emitentów i audytorów na sporządzeniu i weryfikacji rzeczywiście istotnych danych ESG, a przez to na podniesienie jakości raportowanych danych. Racjonalne podejście emitentów oraz audytorów w okresie przejściowym, kiedy ostateczny kształt dyrektywy i standardów dotyczących raportowania ESG właśnie się formuje, jest wskazane zwłaszcza w przypadku emitentów, dla których raportowanie zrównoważonego rozwoju przestanie być obowiązkowe.

Szerzej kwestie te zostały zaprezentowane w felietonie.

Data aktualizacji: 2025-10-09